Heelhuids Afrika door!
Door: Hettie en Pieter
Blijf op de hoogte en volg Hettie
10 April 2008 | Namibië, Windhoek
Hallo allemaal,
Jullie hebben een tijdje moeten wachten op een teken van leven van ons, maar we hingen of in de lucht, of we zaten diep in de bush of we waren zand aan het happen in de woestijn en op dat soort plekken blijft het digitaal toch behelpen :-)
Sinds ons laatste bericht vanuit Zambia hebben we vanuit alle hoeken de immense Victoria Falls bewonderd: in een helicopter vanuit de lucht, vanaf de Zambia-kant, zwaar doorweekt door de enorme waterspray en vanaf Zimbabwaanse zijde, waar we 'even' naar toegewandeld zijn (wat grens-bureaucratie en een paar paspoortstempels verder..).
Weer terug in Botswana (per klein bootje over de machtige Zambezi is de grensovergang)zijn we naar Namibie gereden via de Caprivi-strip; die 'rare lange punt' aan het land. Vervolgens hebben we een paar nachten doorgebracht rondom Etosha-park, het grootste wildreservaat van Namibie en zijn we zelf op expeditie naar wild geweest.
Na het zien van weer heel veel lieve beestjes zijn we via prachtige routes naar het zuiden van Namibie gereden, de woestijn in. Vanuit het 'Desert-camp' (akelig rijkelijk gezegend met sprinkhanen van een hand groot... Niet overdreven!!!) hebben we Sossusvlei bezocht, met de beroemde rode zandduinen.
Erg gaaf was ook het buggy-rijden door de woestijn bij Swakopmund: zeg maar lomp rondcrossen in een golfkarretje met 4x4-aandrijving.... Echt kicken. Enne... bij Pieter kan iedereen navraag doen over de diepere betekenis van het gezegde 'Vrouw achter het stuur, bloed aan de muur'.... Ik zeg alleen: als je in de woestijn bent moet je ook een beetje zandhappen, gordels zijn een topuitvinding en blauwe plekken en een stijve nek overleef je ook wel weer.
Gisteravond hebben we een vuurtje gemaakt in de woestijn en een lief hertje gegeten (je moet die beestjes niet alleen zien maar ook 'ervaren', toch?) en vandaag zijn we in de barre tocht van ruim 5 uur over een extreem verlaten bergachtige kei-, zand-, hots- en botsweg naar hoofdstad Windhoek gereden.
Nu rest ons enkel nog een laatste diner en nacht, want morgen gaan we onze auto inleveren en vliegen we via Johannesburg weer naar huis. Een onvoorstelbaar geweldige huwelijksreis is bijna ten einde.... ;-(
We proberen straks nog wat van onze (vinden wij) geweldige foto's te plaatsen, en anders gebeurt dit zeker vanuit Liempde.
Veel groeten,
Pieter en Hettie
Jullie hebben een tijdje moeten wachten op een teken van leven van ons, maar we hingen of in de lucht, of we zaten diep in de bush of we waren zand aan het happen in de woestijn en op dat soort plekken blijft het digitaal toch behelpen :-)
Sinds ons laatste bericht vanuit Zambia hebben we vanuit alle hoeken de immense Victoria Falls bewonderd: in een helicopter vanuit de lucht, vanaf de Zambia-kant, zwaar doorweekt door de enorme waterspray en vanaf Zimbabwaanse zijde, waar we 'even' naar toegewandeld zijn (wat grens-bureaucratie en een paar paspoortstempels verder..).
Weer terug in Botswana (per klein bootje over de machtige Zambezi is de grensovergang)zijn we naar Namibie gereden via de Caprivi-strip; die 'rare lange punt' aan het land. Vervolgens hebben we een paar nachten doorgebracht rondom Etosha-park, het grootste wildreservaat van Namibie en zijn we zelf op expeditie naar wild geweest.
Na het zien van weer heel veel lieve beestjes zijn we via prachtige routes naar het zuiden van Namibie gereden, de woestijn in. Vanuit het 'Desert-camp' (akelig rijkelijk gezegend met sprinkhanen van een hand groot... Niet overdreven!!!) hebben we Sossusvlei bezocht, met de beroemde rode zandduinen.
Erg gaaf was ook het buggy-rijden door de woestijn bij Swakopmund: zeg maar lomp rondcrossen in een golfkarretje met 4x4-aandrijving.... Echt kicken. Enne... bij Pieter kan iedereen navraag doen over de diepere betekenis van het gezegde 'Vrouw achter het stuur, bloed aan de muur'.... Ik zeg alleen: als je in de woestijn bent moet je ook een beetje zandhappen, gordels zijn een topuitvinding en blauwe plekken en een stijve nek overleef je ook wel weer.
Gisteravond hebben we een vuurtje gemaakt in de woestijn en een lief hertje gegeten (je moet die beestjes niet alleen zien maar ook 'ervaren', toch?) en vandaag zijn we in de barre tocht van ruim 5 uur over een extreem verlaten bergachtige kei-, zand-, hots- en botsweg naar hoofdstad Windhoek gereden.
Nu rest ons enkel nog een laatste diner en nacht, want morgen gaan we onze auto inleveren en vliegen we via Johannesburg weer naar huis. Een onvoorstelbaar geweldige huwelijksreis is bijna ten einde.... ;-(
We proberen straks nog wat van onze (vinden wij) geweldige foto's te plaatsen, en anders gebeurt dit zeker vanuit Liempde.
Veel groeten,
Pieter en Hettie
-
10 April 2008 - 15:06
Linda:
Klinkt allemaal super gaaf. Ben erg benieuwd naar alle foto's.
Tot snel ! -
10 April 2008 - 15:09
Betty:
Ha die Hettie en Pieter,
Jeetje, jeetje wat een avonturen, wat een reis! Zal wel weer effe wennen zijn in het Nederlandse!
Maar... nu ben ik aan de beurt hoor; dinsdag naar de Vogezen!!!! Heb er reuze zin in, ben benieuwd hoe het deze keer is met de groep, de mensen, het schrijven et cetera.
Ben zondag 20/4 weer terug, we bellen/mailen... enne goede vlucht terug!
Groetjes,
Betty
-
10 April 2008 - 19:36
Linda (en De Rest):
Ik een paar weken geleden nog blij; jippie onze vakantie was geboekt! Ben nu bang dat de rent-a-tent in de Dordogne toch enigzins tegenvalt na het lezen van al jullie avonturen. Is dat trouwens standaard, zo'n geweldige reis als je gaat trouwen? In dat geval is trouwen wellicht toch nog ooit een optie!
Geniet van de laatste dagen, en bereid je vast voor op het huwelijk van Janneke en Thomas, dan horen we graag de rest van jullie verhalen!
X Linda, René, Nina en Thom
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
